ช่วงนี้ตลาดไม้ประดับเป็นอย่างไร โดยเฉพาะอโกนีมา
      เท่าที่สังเกตหลังเกิดสถานการณ์ไข้หวัดนกไม้เริ่มขายดีมีคนเข้าร้านมากขึ้นมอง
ก็รู้ระดับคนพอมีฐานะเข้าใจว่าอาจหาชื้อไม้สวยๆแปลกๆราคาค่อนข้างเหมาะสมกับ
ฐานะไปเลี้ยงเป็นงานอดิเรกแทนพวกสัตว์เลี้ยงที่เสี่ยงต่อโรคไข้หวัด ทั้งมีการห้าม
เคลื่อนย้ายชื้อขายไม่สะดวกเลี้ยงไว้ก็กลัวเป็นต้นเหตุทำให้เกิดโรคได้ก็เลยหันมาหา
ต้นไม้มองอนาคตอโกนีมาเป็นอย่างไร
      ก็ยังเชื่อว่าเป็นไม้ที่มีอนาคตทั้งด้านการผลิตพันธุ์ใหม่ๆทั้งด้านผู้เลี้ยงมีหน้าใหม่ๆ
เข้ามาที่ ร้านหาชื้อไปเลี้ยง ดูแล้วเหมือนกับตั้งใจมาหาชื้ออโกนีมาโดยตรง เพราะ
พูดจามีพื้นฐานเกี่ยวกับไม้ดี ไม่เหมือนรุ่นก่อนๆ เหมือนอย่างน้อยเองที่เล่นก็
แบบสะเปะสะปะไม่มีเป้าหมายที่แน่นอน ไม่รู้คุณสมบัติของไม้

ราคาที่ขายได้ทั่วไปสูงหรือต่ำหลักหมื่นขายได้หรือไม่
      ส่วนใหญ่จะชื้อกันที่หลักร้อยหลักพัน คนที่กล้าชื้อไม้ต้นละพันแสดงว่ารักจริงตั้งใจ
ชื้อจริงส่วนหลักร้อยถือว่าพื้นๆ แต่เป็นหลักหมื่นนั้นหาคนชื้อยาก คนที่หาไม้ราคา
หลักหมื่น ต้องมองได้เลยว่าชื้อไปเพื่อการชื้อขายคือเอาไปทำปริมาณให้ได้มาก
พอแล้วขายราคาหลักพัน ซึ่งจะช่วยให้ถอนทุนได้แถมมีกำไร

ไม้หลักหมื่นน่าจะเป็นอโกนีมาสีแดง
      ใช่ค่ะ พวกที่เล่นไม้แดงเป็นกลุ่มที่เล่นระดับบน มีกำลังชื้อ แถมต้องค้าขายไม้แน่
เพราะไม้แดงนั้นราคาสูงเนื่องจากปริมาณยังน้อย ยังไม่ลงไปตลาดล่างที่กำลังชื้ออยู่ที่
ระดับร้อย กลุ่มนี้มีจำนวนมาก ไม้ที่ทำขายจึงเป็นไม้เศรษฐกิจราคาไม่แพงตาย
ก็ไม่เสียดายกลุ่มผู้ผลิตไม้แดงมีเยอะไหม
      นับตัวได้เลย น้อยว่ามีอยู่ไม่กี่สิบคน ไม่น่าจะเกินยี่สิบคน ส่วนใหญ่เป็นทั้งผู้ผลิต
และผู้ขาย คือขายในกลุ่มเดียวกันเพื่อนำไปขายต่อ หรือทำปริมาณแล้วเสนอขาย
ต่างประเทศถ้าใครมีลูกค้าต่างประเทศก็หมดห่วงเรื่องตลาดไม้แพงๆแต่พวก
ทำไม้แดงระดับบนนั้นบางทีเขาจะชื้อขายแบบเหมากันไปเลย ไม้บางต้นในกลุ่ม
ที่ชื้อไปเมื่อโตขึ้นอาจกลายเป็นไม้ดีก็ได้ การชื้อขายแบบนี้ก็ยุติธรรมดีผู้ผลิตไม้
วึ่งเป็นผู้ขายด้วยก็จะได้ผลิตไม้ใหม่ต่อไปเทียบราคาไม้แดงปัจจุบัน
กับเมื่อปีสองปีก่อนเป็นอย่างไร
      ราคาปัจุบันไม่สูงแล้วค่ะ เพราะไม้แดงก็ออกมาเยอะพอสมควรการค้าขาย
ปัจุบันต้องมี ความจริงใจทั้งผู้ขายผู้ชื้อไม้ต้องสวยจริง คุณภาพดีจริง เช่นเลี้ยงง่าย
ยิ่งให้หน่อง่ายด้วยยิ่งดีใหญ่คุณน้อยยังกล้าลงทุนกับไม้แพงๆไหม
      น้อยยังกล้าลงทุนอยู่ค่ะขอให้ไม้นั้นถูกใจน้อยก็แล้วกันทีต้นละแสนหรือล้านน้อย
ยังกล้าลงทุนเลย ตอนนี้ไม้แดงราคาไม่แพงเหมือนก่อนแล้วทำไมจะไม่กล้า น้อยยัง
มองว่าไม้แดงราคาไม่แพงนักตลาดจะค่อยกว้างขึ้น ตลาดต้องดีกว่าเดี๋ยวนี้แน่

การชื้อขายกับต่างประเทศเป็นอย่างไร
      ก็ทราบว่าไปได้นะคะ บางรายขายออกไปต่างประเทศล๊อตใหญ่ๆก็มีอย่างของ
น้อยก็ขายไปอินโดนีเซียต้นหนึ่งก็ “มั่งมี ศรีสุข” ไงคะ พูดถึงอินโดนีเชียเดี๋ยวนี้
เขากำลังพัฒนาไม้แดงมากเขามาชื้อจากไทยไปเยอะ เอาไปขาย ไปเรียนรู้แนวทาง
การทำไม้เมื่อเร็วๆนี้เขาก็เริ่มประกวดอโกนีมากันแล้ว ถ้าเรามัวแต่ทะเลาะกันไม่ช้า
อินโดนีเซียคงไล่ทันและอาจแซงหน้าเราไปก็ได้ เห็นว่าการประกวดมีความสำคัญไหม
      สำคัญมากค่ะ การประกวดควรจัดบ่อยๆตัดสินให้ได้มาตรฐาน คัดไม้สวยๆมา
โชว์กัน จะเป็นการประชาสัมพันธ์ที่ดีมากๆเลย ผู้คนนอกวงการจะได้สนใจ ได้ตื่นเต้น
กับความสวยงามของอโกนีมาของเรา ฝีมือคนไทยการประกวดทำให้ผู้มีไม้ดีได้เปิดตัว
ขอให้มีไม้ดีๆสวยๆ มีคุณภาพในครอบครองตลาดจะวิ่งไปหาเอง

อโกนีมาสำหรับผู้สนใจ
      ก็ขอให้ศึกษาพื้นฐานเกี่ยวกับอโกนีมาให้เข้าใจเสียก่อน ชั่งใจว่ารักจริง
รู้วิธีบำรุงรักษา แล้วเล่นแบบไม่ประมาทเดินสายกลางไว้อย่าบุ่มบ่ามชื้อขอให้เลี้ยง
ไม้ให้รอดตายอย่างเดียวโอกาสออกตัวก็มีมากค่ะ

มีอะไรจะฝากถึงคนในวงการอโกลนีมาบ้างไหม
      ก็ขอฝากถึงผู้ผลิตผู้ขายฟาร์มใหญ่ๆระดับบนๆว่าอย่าทะเลาะกันเลยเป็นน้ำหนึ่ง
ใจเดียวกันไว้เถอะเพื่อความมั่นคงของวงการที่จะต้องต่อสู้กับคู่แข่งในอนาคตใกล้
อย่างแน่นอน

หมายเหตุผู้เขียน
      คุณน้อยได้เอาหนังสือรายเดือนเกี่ยวกับสัตว์เลี้ยงและไม้ประดับของอินโดนีเซีย
ให้ผู้เขียนดูเล่มหนึ่ง เป็นเล่มขนาด 8 หน้ายกพิเศษ ไสกาว หน้าปกเป็นรูปสุนัข
เนื้อพิมพ์ 4 สี กระดาษอาร์ตเนื้อหาส่วนหนึ่งเกี่ยวกับอโกลนีมาหลายหน้า มองดูเป็น
อโกลนีมาจากไทยนับสิบต้น รวมทั้ง “มั่งมี ศรีสุข” ของคุณน้อนด้วย แถมมีภาพของ
คุณจิ๋ว – คุณปราโมทย์ โรจน์เรืองแสง ตีพิมพ์อยู่ด้วย นับว่าคุณจิ๋วนี่ไม่เบาเลย
นักเลี้ยงต้นไม้อินโดนีเซียรู้จักกันมาก
      ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ฟังข่าวจากคุณน้อยเกี่ยวกับวงการอโกลนีมาอินโดนีเซีย
แล้วชักเสียวๆอยู่พลอยพาลให้นึกย้อนถึงวงการฟุตบอลเมืองไทย หลายปีก่อนนี้อย่า
ว่าแต่มาเลเซีย อินโดนีเซีย เวียดนาม หรือ พม่าเลย กระทั่งญี่ปุ่น เกาหลีใต้ก็ยังสู้
ทีมฟุตบอลไทยไม่ได้
      เดี๋ยวนี้เป็นไงครับแคเทียบกับเวียดนามก็จะรู้ว่าวงการฟุตบอลใครพัฒนากว่ากัน
ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ จีน พวกนี้ทิ้งไทยไปไกลลิบแล้วครับ

นึกถึงเรื่องนี้แล้วผมกลัวประวัติศาสตร์จะย้อนรอยเอากับอโกลนีมาจริงๆ